'Ik ben' is de smalle poort waar veel non-duale tradities op wijzen. Het is geen idee dat ik over mezelf vorm, maar de directe zekerheid van bewust-aanwezig-zijn. Alles wat erna komt — naam, geschiedenis, lichaam, gedachte — is daarop geschilderd. Verschillende leraren gebruiken dit gevoel verschillend: als ingang (Nisargadatta), als rustpunt (Mooji), als brandpunt voor onderzoek (Ramana).
← Alle thema's
Thema
Ik ben
Het eerste, niet te ontkennen feit: dat ik ben — vóór wie of wat ik ben.
In verschillende tradities
- Advaita: Sat — het naakte zijnsgevoel als ingang tot Brahman.
- Soefisme: Het naakte bestaan dat al van de Geliefde getuigt.
Bij verschillende leraren
- Nisargadatta: 'Hold on to the sense I am.'
- Mooji: 'Stay as the sense I am.'
- Ramana: Spoor de 'ik'-gedachte terug naar haar bron.
Misverstanden
- 'Ik ben' opvatten als affirmatie of zelfbeeld.
- Het verwarren met een gevoelstoestand om vast te houden.
Oefening
Oefening
Sluit even de ogen. Laat alles los wat je over jezelf zou kunnen zeggen. Wat blijft over? Blijf bij dat.
Reflectievragen
- Wat voeg ik direct toe aan 'Ik ben'?
- Is 'Ik ben' ooit afwezig?
Bijdragen rond Ik ben
Laden…